Logo-roku-o-eucharystii.jpg

 
ch7.jpg

na lata 2019 -2020

Eucharystia blaskiem wielkiej tajemnicy wiary

Kolejny adwent, czyli czas radosnego oczekiwania na przyjście Chrystusa, otwiera przestrzeń naszych serc na obecność jedynego Odkupiciela człowieka, Jezusa Chrystusa.
Perspektywa oczekiwania Zbawiciela, uświadamia nam, członkom Akcji Katolickiej, że tegoroczna przygoda apostolska, wraz z nowym rokiem liturgicznym, zmierzać powinna w przepojeniu każdego aspektu naszych działań blaskiem „Wielkiej Tajemnicy Wiary”, jaką jest Eucharystia.
Przed nami kolejny rok pracy duszpasterskiej, którego „rytm” wytyczać będzie największa tajemnica naszej wiary, obecność Wcielonego Słowa Bożego, ze swym bóstwem i człowieczeństwem, w Najświętszej Eucharystii.
W perspektywie eucharystycznej przeżywać będziemy wydarzenia o charakterze zbawczym, których aspekty dziękczynne oraz patriotyczne, znajdą swe odzwierciedlenie w pracy Akcji Katolickiej.
W rozpoczynającym się roku liturgicznym, na płaszczyźnie dziękczynienia, z  pewnością dostrzeżemy wiele szlachetnych lokalnych, diecezjalnych i ogólnopolskich inicjatyw. Jednakże dwa wydarzenia, którymi są czerwcowa beatyfikacja sługi bożego, kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz setna rocznica urodzin patrona Akcji Katolickiej, św. Jana Pawła II, przekonują nas o tym, że Akcja Katolicka, wobec nauczania tych obydwu Mężów Stanu, zaciągnęła dług wdzięczności, który czcią i pamięcią spłacić musi.Myśl Akcji Katolickiej kierujemy również w stronę setnej rocznicy „Cudu nad Wisłą”.
Mamy tę niezachwianą nadzieję, że kontemplacja Chrystusa i zjednoczenie się z Nim w sakramencie Eucharystii, przyczyni się do demaskowania wszelkich form deprawacji, jakie niesie ze sobą szeroko rozumiana rewolucja kulturowa inspirowana myślą neomarksistowską. W tej kwestii nasz głos, w dobie szargania świętości, profanowania Najświętszego Sakramentu, musi być ważny i czytelny.
Niech wszystkim inicjatywom Akcji Katolickiej w Parafialnych Oddziałach, Diecezjalnych oraz Krajowym Instytucie, towarzyszy świadomość, że Nasz Pan, Jezus Chrystus, jest z nami, przez „wszystkie dni, aż do skończenia świata”.
 
dr Artur Dąbrowski
rzecznik Akcji Katolickiej w Polsce
.
NB (admin)
Trzyletni program „Eucharystia – Źródło, Szczyt i Misja Kościoła” będzie obowiązywał w latach 2019-2022.
W pracach nad programem uwzględniono wskazania członków i konsultorów Komisji Duszpasterstwa KEP, a także dyrektorów Wydziałów Duszpasterstwa. Głównym punktem odniesienia jest są dokumenty papieskie św. Jana Pawła II: Ecclesia de Eucharistia i Benedykta XVI Sacramentum Caritatis.

Na trzy kolejne lata realizacji programu zostały wyznaczone tematy:


„Eucharystia – tajemnica wyznawana”,


„Eucharystia – tajemnica celebrowana”,


„Eucharystia – wezwanie do świętowania i apostolatu”.

 

„EUCHARYSTIA DAJE ŻYCIE”
za: https://episkopat.pl/eucharystia-w-centrum-programu-duszpasterskiego-na-lata-2019-2022/

 
 
 

na lata 2017 - 2019

Założenia, cele, tematyka programu duszpasterskiego (PD)
„Duch, który umacnia miłość …”
na lata 2017-2019.

Ks. dr Krystian Piechaczek, sekretariat Komisji Duszpasterstwa KEP

Wstęp

W pierwszą niedzielą Adwentu 2017 r. wejdzie w życie nowy program duszpasterski dla Kościoła katolickiego w Polsce, przygotowany przez Komisję Duszpasterstwa KEP. Program na kolejnych etapach powstawania był konsultowany z przedstawicielami środowisk, które na wiele sposobów kształtują obraz duszpasterstwa w naszym kraju. Komisja Duszpasterstwa KEP, której od 2016 r. przewodniczy abp Wiktor Skworc, metropolita katowicki, była od samego początku przekonana o potrzebie kontynuacji wysiłków podejmowanych przez członków tejże Komisji w poprzedniej kadencji. Zatem, po czteroletnim cyklu poświęconym tematyce chrzcielnej zdecydowano, aby rozwinąć tematykę kolejnego sakramentu chrześcijańskiego wtajemniczenia, jakim jest bierzmowanie. Projekt nowego programu duszpasterskiego, którego realizację określono na dwa lata, zatwierdziła Komisja Episkopatu Polski w listopadzie 2016 r.

Układ PD

Nowy PD odznacza się prostym układem. Świadczy o tym zarówno tematyka, jak również dwuletnia perspektywa jego realizacji. Wpisano go w hasło: „Duch, który umacnia miłość …”. Zaczerpnięto je z II. Modlitwy Eucharystycznej o Tajemnicy Pojednania. Wyraźne odniesienie do Eucharystii nawiązuje do metodologii kończącego się właśnie czteroletniego programu o chrzcie świętym. Jego autorzy czerpali inspirację z doksologii, kończącej każdą modlitwę eucharystyczną: „Przez Chrystusa, z Chrystusem, w Chrystusie”. Podjęta w programach duszpasterskich ciągłość tematyczna wskazuje tym samym na jedność sakramentów chrześcijańskiego wtajemniczenia oraz na Eucharystię – źródło ich ożywiania.

Podstawą dalszego rozróżnienia kolejnych zadań związanych z wdrażaniem programu jest duszpasterskie ujęcie sakramentu bierzmowania, który obdarowuje i uzdalnia chrześcijan do podjęcia misji. Przyjmuje ona postać chrześcijańskiego świadectwa. Tym sposobem, bierzmowanie odsłania przed nami pedagogię, streszczoną słowami „dar i zadanie”. Dialektyka daru i zadania bezpośrednio wpłynęła na układ realizacji dwuletniego PD. W konsekwencji, pierwszy rok realizacji programu pogłębia tematykę związaną z odkrywaniem Osoby i darów Ducha Świętego, zaś zadaniem drugiego roku będzie skierowanie uwagi duszpasterzy i wiernych na pojęcie misji (zadań) osób ochrzczonych i bierzmowanych, działających w mocy Bożego Ducha.

Koncepcja PD

Przedmiotem zainteresowania PD winny być wysiłki podejmowane w parafii, zarówno przed, jak i po przyjęciu sakramentu bierzmowania. PD wyznacza ogólną wizję, perspektywę i kierunek działań pastoralnych. Nie oznacza to jednak, że nie powinien prezentować również rozwiązań szczegółowych, na które najbardziej czekają duszpasterze. Dlatego, kolejne zeszyty PD zawierają propozycje do wykorzystania w praktyce duszpasterskiej. To oczywiście nie oznacza, że osoby odpowiedzialne za kształt duszpasterstwa w diecezjach, są zwolnione z wysiłku dostosowywania ogólnych założeń i celów PD do potrzeb lokalnych Kościołów oraz parafii.

Papież Franciszek w adhortacji „Evangelii Gaudium” zauważa, że „czasem wydaje nam się, że (…) podejmując wysiłki, nie osiągnęliśmy żadnego rezultatu; jednak misja nie jest jakąś sprawą lub projektem przedsiębiorstwa, nie jest organizacją należącą do organizacji pozarządowych (…); jest czymś o wiele głębszym, przekraczającym wszelką miarę. Może Pan posłuży się naszym zaangażowaniem, by udzielić błogosławieństw w innym miejscu świata, dokąd nigdy nie pójdziemy. Duch Święty działa, jak chce, kiedy chce i gdzie chce; my oddajemy samych siebie, nie zamierzając oglądać widocznych rezultatów”.

Adresaci PD

Tematyka PD nie dotyczy wyłącznie ludzi młodych, przygotowywanych w parafiach do przyjęcia sakramentu bierzmowania. Jego adresatami są wszyscy ochrzczeni: zarówno ci, którzy już zostali bierzmowani, jak również ci, którzy ten sakrament dopiero otrzymają. W tym kontekście zauważamy znaczącą szansę duszpasterską, która polega na towarzyszeniu wiernym w odkrywania darów Ducha Świętego, które zostały im wprawdzie udzielone, jednak bardzo często pozostają niezauważone lub niewykorzystane. Ten fakt uświadamia nam coraz mocniej potrzebę troski o otrzymane łaski, jak również potrzebę umiejętnego kształtowania życia na jego miarę. Wierni powinni więc otrzymać możliwość włączenia się w formację duchową, która umożliwi im odkrycie działania Ducha Świętego w ich życiu.

Zadania do realizacji PD

Wspomnianym już etapom realizacji PD będą towarzyszyły konkretne zadania.

Rok 1:

Odkrywanie Osoby i darów Ducha Świętego. 

Zasadniczym zadaniem pierwszego roku realizacji PD będzie odkrywanie Osoby Ducha Świętego oraz Jego darów. Nasza uwaga będzie skierowana również na skutki bierzmowania, z uwzględnieniem ich zastosowania w procesie dochodzenia do szeroko rozumianej dojrzałości chrześcijańskiej, jak również na potrzebę budowania i wspierania środowiska wzrostu wiary. Wśród zadań tego etapu na szczególną uwagę zasługuje troska o odnowienie w sobie Bożego synostwa, odkrywanie własnej tożsamości chrześcijańskiej, zrozumienie wagi osobistego wyboru Chrystusa, ściślejsze zjednoczenie się z Nim oraz odkrywanie parafii jako wspólnoty rozwoju i dojrzewania wiary.

Rok 2:

Misja w mocy Bożego Ducha.

Otrzymane duchowe dary umożliwiają rozpoznanie zadań oraz obszarów zaangażowania, wśród których na pierwsze miejsce wybija się Kościół jako wspólnota „napełniona Duchem Świętym” (por. Dz 2, 1-4). Konstytucja dogmatyczna o Kościele zachęca nas do podjęcia tematu uczestnictwa bierzmowanych w życiu Trójcy Świętej, do głębszej refleksji nad wspólnotowym wymiarem ludzkiego życia, jak również do wypracowania duszpasterskich pomocy koniecznych w procesie odnajdywania własnego miejsca w Kościele. Czymś bardzo zasadniczym staje się również realizacja powołania „ucznia-misjonarza”, czyli przyjęcie Chrystusowego wezwania do chrześcijańskiego świadectwa. Treści drugiego roku realizacji PD mając więc doprowadzić wiernych do poznania Kościoła w zupełnie nowym – być może nieznanym jeszcze – świetle.

Cele 

PD zachowuje, zgodnie z przyjętą wcześniej metodologią, podział na cztery zasadnicze grupy celów, do których zalicza: cel ewangelizacyjny, inicjacyjny, formacyjny i społeczny.

cel ewangelizacyjny

Odznacza się pewną równowagą w sferze działań: z jednej strony zaakcentowano różne formy przepowiadania (głoszenie Słowa, katecheza, rekolekcje ewangelizacyjne bądź kerygmatyczne); z drugiej zaś strony zaobserwowano pilną potrzebę towarzyszenia wierzącym w ich odkrywaniu i rozwijaniu darów Ducha Świętego, potrzebę formacyji na różnych poziomach życia parafialnego oraz tworzenie i promowanie środowisk wzrostu i dojrzewania wiary.

cel inicjacyjny

Na pierwszy plan wysuwa się dowartościowanie roli mistagogii chrześcijańskiej w przepowiadaniu; ukazywanie związku i jedności pomiędzy bierzmowaniem, a chrztem i Eucharystią, jak również podkreślenie znaczenia osobistego wyboru Jezusa Chrystusa i odkrywania przynależności do Kościoła. Podkreślenie podanych wyżej komponentów jest efektem uwzględnienia przez autorów PD doświadczeń towarzyszącym katechumenom, członkom grup odnowy oraz działającym w tym obszarze ruchom formacyjnym.

Wprowadzenie zarówno ochrzczonych, jak i bierzmowanych w tajemnice wiary wymaga odpowiedniej wizji drogi wiary oraz towarzyszących jej znaków, które unaoczniają kontakt z Bogiem. W przypadku sakramentu bierzmowania chodzi o to, aby wierzący mógł zostać włączony w misterium Zesłania Ducha Świętego oraz w wynikającą z tego faktu aktywność w Kościele. Można więc z pewnym przybliżeniem powiedzieć, że cel inicjacyjny wskazuje z jednej strony na źródło mocy, z którego czerpie każdy bierzmowany oraz na podstawowe możliwości zaangażowania wierzących w proces budowania Kościoła.

cel formacyjny

W palecie zadań formacyjnych nie może zabraknąć intensywnych wysiłków na rzecz budzenia u bierzmowanych świadomości obdarowania Duchem Świętym. W ofercie formacyjnej Kościoła w Polsce brakuje propozycji ukierunkowanych na odkrywanie wielopłaszczyznowych relacji z Osobą Ducha Świętego, na odkrywanie Jego obecności w Kościele czy wreszcie na sposób Jego prowadzenia i budowania Kościoła.

O nieznajomości działania Ducha Świętego w życiu wierzących oraz w Kościele pisał już kilka dekad wcześniej św. Jan Paweł II w swojej encyklice „Dominum et Vivificantem”. Zgłoszone przez niego propozycje idą w kierunku wdrożenia szeroko rozumianej formacji, która będzie zmierzać do ukazania udzielającego się Boga w Duchu Świętym oraz do objaśnienia, że zbawienie zostało przekazane Duchowi Świętemu, jak również do przypomnienia, że Bóg posłał Ducha swojego Syna do serc naszych, który woła: Abba, Ojcze! (Ga 4, 6 por. Rz 8, 15).

W odniesieniu do obecności Kościoła we współczesnym świecie potrzebny jest zwrot w stronę tajemnicy Pięćdziesiątnicy, w której Duch Święty jawi się w swojej funkcji uświęcania Kościoła oraz sprawia, że wierzący mają przystęp do Ojca (por. Ef 2, 18). Z tego powodu istotnym celem formacyjnym powinno się stać wejście bierzmowanych w tę tajemnicę, co pozwoli im w Duchu Świętym rozpoznać Ducha życia, przez którego Ojciec ożywia ludzi umarłych na skutek grzechu, zanim ich śmiertelne ciała wskrzesi w Chrystusie. Konsekwencją tego nowego doświadczenia staje się świadectwo o Chrystusie w mocy Ducha Świętego.

cel społeczny

Bliższe oznaczenie celu społecznego staje się możliwe dzięki wspomnianej już wcześniej pedagogii, wyrażonej słowami „dar i zadanie”. Odkrycie darów Ducha Świętego oraz prawidłowe ich wykorzystanie prowadzi zawsze do postawy służby (diakonii). Duch Święty uzdalnia bierzmowanych do bycia bezinteresownym darem dla innych oraz do tego, aby służyli tym darem innym (1P 4,10-11). Biorąc pod uwagę ten cel PD należy wskazać na związek otrzymanych darów Ducha Świętego z  troską o szeroko pojęte dobro wspólne, które domaga się od nas bardziej wyrazistej obecności w obszarze zarówno parafii jak również na szerszym forum społecznym, np.: w dziedzinie politycznej, gospodarczej, kulturowej, edukacyjnej i socjalnej.

Temat, hasło i symbol

Zaprezentowane powyżej elementy PD pozwalają również na przybliżenie go od strony tematu, hasła i symbolu.

Rok 2017/18 

Tematyka: Odkrywanie Osoby i darów Ducha Świętego.
Hasło: „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym” (por. Dz 2, 4).
Symbol: olej krzyżma – namaszczenie i nałożenie rąk.

II. Rok 2018/19

Tematyka: Misja w mocy Bożego Ducha.
Hasło: „W mocy Bożego Ducha”.
Symbol: języki ognia.

Przedstawione wyżej cele i założenia PD zostaną rozwinięte i zaprezentowane w pięciu tematycznych zeszytach, ujmujących istotne z punktu widzenia obszary jego realizacji.

Na lata 2013 - 2017

   Biskupi zgromadzeni na 357 zebraniu plenarnym KEP zadecydowali, że nowy program duszpasterski Kościoła w Polsce realizowany będzie pod hasłem: „Od wiary i chrztu do świadectwa”.

Głównym celem nowego programu jest przygotowanie wiernych na 1050 rocznicę chrztu Polski, która wypada w 2016 r. Abp. Stanisław Gądecki mówi: "chcemy, by wspomnienie historycznego wydarzenia o fundamentalnym znaczeniu dla chrześcijaństwa i państwowości na naszej ziemi, jakim było przyjęcie chrztu przez naszych pierwszych władców, stało się impulsem do odnowienia i umocnienia naszej wiary"

Program duszpasterski na cztery lata: od 2013 do 2017 r. „Od wiary i chrztu do świadectwa”.     

   W ramach czteroletniego programu duszpasterskiego poszczególnym latom liturgicznym towarzyszyć będą konkretne tematy oraz hasła.

                                                                                                                        

Hasło na rok 2013/14 brzmi: " Wierzę w Syna Bożego", natomiast  symbolem jest świeca i światło. Temat roku ma na celu ożywienie wiary w Jezusa Chrystusa, której On od nas oczekuje.

Nowy program duszpasterski rozpocznie się z początkiem Adwentu, 1 grudnia 2013r. 

 

W latach 2014/2015 tematem będzie nawrócenie, a hasłem "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię", symbolem natomiast krzyż.

W latach 2015/2016 tematem będzie chrzest jako nowe życie, a hasłem "Nowe życie w Chrystusie", symbolem natomiast woda i biała szata.

W latach 2016/2017 tematem będzie świadectwo, hasłem "Idźcie i głoście", a symbolem olej namaszczenie.

Grzegorz Ziółkowski

 

 

 

Na lata 2012 - 2013

 Program duszpasterski „Być solą ziemi” - na rok 2012/2013

"W ramach wyznaczonych przez uniwersalne i niepodważalne zasady jedyny program Ewangelii musi się nadal ucieleśniać – jak dzieje się od początku – w historycznej rzeczywistości każdej wspólnoty kościelnej. Właśnie w Kościołach lokalnych można określić konkretne elementy programu – cele i metody pracy, zasady formacji i doskonalenia duszpasterzy i ich współpracowników, sposoby poszukiwania potrzebnych środków – dzięki którym orędzie Chrystusa może docierać do ludzi, kształtować wspólnoty, głęboko na nie oddziaływać poprzez świadectwo o wartościach ewangelicznych, składane także w życiu społecznym i kulturze. Usilnie zachęcam zatem Pasterzy Kościołów partykularnych, aby z pomocą różnych środowisk Ludu Bożego z ufnością wytyczali etapy przyszłej drogi, uzgadniając zamierzenia poszczególnych wspólnot diecezjalnych z Kościołami sąsiednimi oraz z całym Kościołem powszechnym".

/Jan Paweł II, List apostolski "Novo millennio ineunte", Libreria Editrice Vaticana 2001./

 

Program duszpasterski „Być solą ziemi” - na rok 2012/2013  jest ostatnią częścią trzyletniego programu „Kościół domem i szkołą komunii”. Poprzednie to:

 2010/2011 – „W komunii z Bogiem”,

2011/2012 – „Kościół naszym domem”,

2012/2013 - „Być solą ziemi”.

 Mottem programu duszpasterskiego „Być solą ziemi” są słowa:

 „Wy jesteście solą ziemi, a jeśli sól utraci swój smak, to czym go przywrócić? Nie przydaje się na nic! Wyrzuca się ją z domu i ludzie będą po niej deptać” (Mt 5,13).

 

Oddają one istotę celów realizacji programu, którymi są:

 

- rozbudzanie ducha apostolskiego wiernych świeckich

- formowanie wiernych zdolnych do czynnego zaangażowania się w przemianę świata

- uwrażliwianie na najbardziej potrzebujących.

 W programie duszpasterskim „Być solą ziemi” na rok 2012/2013 zostały zaakcentowane również priorytety pastoralne, takie jak:

 - odkrywanie powołań do ewangelizacji

- chrześcijańskie świadectwo małżeństw i rodzin

-  wspólna troska wierzących o przekaz wiary młodemu pokoleniu z akcentem położonym na bierzmowanie

- zaangażowanie na rzecz misji

- solidarność z prześladowanymi za wiarę w Chrystusa

- troska o chrześcijański charakter niedzieli

- umacnianie i rozszerzanie działalności Parafialnych Zespołów Caritas.

Realizacja programu rozpocznie się od Adwentu ( od 2 grudnia 2012 roku).

 

„Być solą ziemi” – prezentacja programu duszpasterskiego